26 februari t/m 28 februari 2010

Vanuit west Afrika vliegen we via Amsterdam naar oost Afrika, naar Kenia om precies te zijn. We vertrekken 's nachts vanuit Dakar om, via een tussenstop van een paar uur in Casablanca, door te gaan naar Amsterdam. Daar aangekomen voelt Marga zich erg slecht. In Casablanca begon ze het koud te krijgen. Naarmate de uren vlogen (soms letterlijk), werd ze zieker en zieker. Op Schiphol aangekomen gaan we eerst direct naar de EHBO. Die verwijzen ons door naar de eerste hulp van het ziekenhuis, omdat ze denken dat het Malaria zal zijn. We pakken snel de koffers en pakken de taxi naar het VU ziekenhuis. Die werpen één blik op Marga en zien gelijk dat dit niet goed gaat. Ze heeft inmiddels 40 graden koorts en 'stort' zich op het eerste de beste bed wat ze aangewezen krijgt en begint te slapen. Na overleg met de arts, wordt Marga opgenomen. In ieder geval ter observatie om verschillende testen uit te voeren en een infuus om haar vocht gehalte op peil te houden. Mark neemt de taxi naar het hotel. 

De volgende dag gaat het nog steeds niet goed met Marga. Ze ligt op bed en slaapt. Omdat de test uitwijst dat ze geen malaria heeft, wordt er verder gezocht. Het infuus blijft en wordt 'gemengd' met antibiotica. Ze blijft slapen en wil eigenlijk niets. Mark blijft wat rondhangen, haalt wat kleren bij het winkelcentrum en kletst 'gezellig' met andere patiënten en familie van patiënten in het rookhok. In de middag is er nog steeds geen verandering en ook geen resultaat. Langzaam worden voorbereidingen gemaakt om de reis naar Kenia te annuleren. In de loop van de avond gaat Mark weer naar het hotel, Marga nog steeds heel erg ziek in het ziekenhuis latend.

Zondag is de dag dat we eigenlijk zouden gaan vliegen naar Kenia, maar dat zit er waarschijnlijk niet meer in, dacht Mark toen hij weer naar het ziekenhuis reed. Maar wat schetst ieders verbazing: Marga zit aangekleed en wel, rechtop in haar bed en wil eten en roken! Is dit een opleving? Een tijdelijke oprisping? Zijn er iets teveel medicijnen met het infuus meegegaan? Niets van dit alles, Marga is gewoon weer beter. De antibiotica heeft zijn werking gedaan (al weten we nu nog niet waartegen) en voor de zekerheid krijgt ze nog een extra boost via het laatste infuus. Intussen is Bianca aangekomen en met z'n 3-en roken wij 's middags verbaasd een sigaretje buiten en wordt Marga uit het ziekenhuis ontslagen met de mededeling: 'veel plezier in Kenia!'.

Bianca brengt ons naar Schiphol, waar we de laatste dingen halen voor onze vlucht naar Kenia. In de avond stappen we in en vliegen naar onze laatste etappe van onze reis: Kenia. Het loopt allemaal iets anders dan gepland, maar ach, daar waren we de afgelopen maanden al aan gewend. 

1 t/m 9 maart 2010

Maandagmorgen om half 8 na een rustige vlucht landen we op het vliegveld van Mombasa. De formaliteiten gaan erg snel en onze bus staat klaar om ons naar het hotel te brengen.  Dit is slechts een half uurtje rijden en we zijn blij dat we weer in Afrika zijn. 

In het hotel worden we ontvangen met een exotisch welkomstdrankje. Zo, ons Kenia avontuur kan beginnen. De komende dagen gaan we heerlijk niets doen: een beetje hangen in het zwembad en heerlijk en veel eten zonder koken of boodschappen te hoeven doen (wat een vervelend leven hebben we:-))). 

Het hotel ligt direct aan het strand en heeft 2 zwembaden, 4 maal daags eten zo veel je wil en voor ons toch wel heel luxe: de keuze uit warm of koud water uit de kraan :-). Een mooie plek om langzaam aan weer te wennen aan Europa, maar daar denken we voorlopig nog even niet aan. Eerst genieten in Kenia.

De eerste week doen we dan ook niets anders dan hangen bij het zwembad, zwemmen, eten, weer hangen en zwemmen, wederom eten en 'genieten' van het theatrale avondprogramma. En dan hebben we natuurlijk nog de apen. Die leven op en om het hotel. Zelfs bij op ons het balkon komen ze. Blijft een mooi gezicht.

Ons enige uitstapje is lopen naar het winkelcentrum. Die zou niet zo heel ver zijn. Dus gaan we lopen om toch maar iets te zien van de omgeving. Na een uur lopen met een korte tussenstop om vocht bij te tanken, zijn we met 36 graden en een luchtvochtigheid van 85%, drijfnat en kapot bij het winkelcentrumpje. Daar is graven op het strand niets bij :-). Terug pakken we toch maar een lokaal taxibusje. 

Het weer is hier erg warm. Hoewel de temperaturen hetzelfde zijn als aan de west kust, is de vochtigheid hier veel hoger, waardoor het erg warm en tropisch aanvoelt. En als je dan niet nat wordt van de warmte, dan wordt je dat wel van een tropisch stortbuitje, maar die zijn na een half uurtje ook weer voorbij. 

Verder informeren we over de mogelijkheden van de wildparken, waar we de komende dagen naar toe willen.

Het hotel is toeristisch en trekt dan ook veel verkopers van safari's, snorkeltochten, houtsnijwerken e.d.aan. Elke keer dat we bij het strand kwamen, werden we weer aangeschoten. We leggen ze dan vriendelijk uit dat we al maanden door Afrika reizen en de meeste dingen al gezien of gekocht hebben. Ze druipen dan ook snel af. Vanaf vandaag gaat het nog anders: Marga hing lekker over de railing bij het strandterras, toen een verkopertje haar wilde benaderen voor één of ander iets. Een man waar we al een gesprekje mee hadden gevoerd, hield de verkoper aan en legde hem uit dat het geen zin had, want ze waren al maanden in Afrika. Zonder een woord droop de verkoper af. Kijk dat is ook een manier om niet al teveel last te hebben van verkopers. Alhoewel de gesprekjes en het spel met al die verkopers ook wel leuk is (af en toe).

10 t/m 15 maart 2010

De volgende dagen bestaan uit het luieren en hangen rond het hotel. Zo kunnen we weer een beetje wennen aan het leven in Nederland :-) Maar na een paar dagen begint dan toch de verveling en willen we weer de bush in. 

Met een chauffeur en een paar andere toeristen gaan we met een safari busje naar de Tsavo parken op zoek naar de big five. 

De eerste dag krijgen we ook een indruk van het verkeer in Kenia: chaos!!! We zijn onderhand wel wat gewend, maar dit slaat toch echt alles. Er zijn goede wegen en niet zo heel veel andere weggebruikers dan de auto's, maar ze rijden als gekken. Snel en ongeduldig met het recht van de sterkste toeter.

Na een paar uur rijden komen we aan bij onze lodge Salt Lick Lodge. De huisjes staan op palen en er is een grote water vijver, waardoor de dieren dicht bij kunnen komen en ongestoord onder je door kunnen lopen. 

We zijn nog niet binnen en er komt al een olifant aan lopen. Even verderop een groep zebra's en aan de andere kant een grote groep bavianen. Kortom, een geweldige plek om te starten. Tijdens het rijden in het park komen we nog impala's, eekhoorns, waterbok, giraf en een leeuw tegen. In de avond bij de lodge zien we nog maribu's en vosjes en een uil. Een mooie eerste dag.

De volgende dag gaat het naar Tsavo oost waar we direct bij het binnenkomen een familie leeuwen ontmoeten. Vier leeuwinnen met even zo veel welpjes. Machtig mooi en maar een paar meter langs de auto. 

We rijden verder en komen nog Olifanten (deze hier zijn rood vanwege het zand), zebra's, impala's, giraffen en krokodillen tegen. Tegen lunchtijd komen we bij onze tweede lodge: Satao Camp. Dit keer slapen wij in tenten onder houten afdakjes met veranda's en weer zicht op een waterplas. Tussen de tenten leven impala's en aapjes. We zitten nog maar net bij te komen van onze lunch, komen er 6 olifanten bij de waterplas drinken. 

Na de lunch rijden we weer het park in en ontmoeten, gieren, wrattenwijnen, zebra's, olifanten, impala's, secretaris vogels, giraffen, diverse roofvogels (waaronder een zeearend),  nijlpaarden en een hyena (en nog veel meer, waar we de naam even niet meer van weten).

Vlak voor het eten wordt één van de andere toeristen nog verrast met een klein (ongevaarlijk) luipaard-achtige kat in de badkamer. En als we willen gaan slapen en van het restaurant naar onze tent willen, moeten we even de zaklantaarn aan doen. De bewaker komt ons dan halen en brengt ons naar onze tent. Op weg naar onze tent, schrikken de impala's (stuk of 30 die er gewoon tussen de tenten slapen) en wij net zo hard, want we weten niet waar zij van geschrokken zijn. En het terrein is NIET omheind! Maar het blijkt niets te zijn en we slapen heerlijk met de geluiden van de savanne.

De laatste dag ontmoeten we nog (meer) olifanten, zebra's en impala's, enz. maar ook 2 varanen en vosjes. Kortom een gave safari (maar helaas weer geen cheeta, dus we moeten nog een keer terug :-). 

Dit was onze safari in Kenia. 

Op de terug weg naar het hotel bezoeken we nog een houtsnijmarkt waar lokalen hout bewerken tot beelden, maskers e.d. die dan weer worden verkocht. We kijken en kopen wat dingen en gaan met een goed gevoel terug naar het hotel.

16 en 17 maart

Weer een dagje luieren bij het zwembad, bijkomen van de safari:))

De volgende dag zijn we naar het Haller park geweest (een kleine dierentuin vlak bij het hotel). Dit park is opgezet door meneer Haller op een terrein van een cementfabriek. De cementfabriek is nog in gebruik, maar als je in het park loopt zie je hier niets van. Natuurlijk is dit park niet zo spectaculair als de safari maar een leuk kort uitje van een ochtend. 

De fotoalbum is verder niet bijgewerkt, dit gaan we thuis doen. Helaas is het internet hier te traag voor de vele foto's:-)) en dan houden jullie nog wat te goed als we weer thuis zijn.

Maandag 22 maart vliegen we terug naar huis na bijna 5 maanden onderweg te zijn geweest.

M&M